Afetler sadece kriz anında yönetilmez. İletişim tepkisel olduğu kadar önceden planlanmış da olmak zorundadır. Senaryolarla ve tatbikatlarla hem afet anına hem sonrasına hazırlanılmalı, görev ve sorumluluklar planlanmalı, haberi ilk veren olmak yerine doğru haberi ilk veren olmak önemsenmeli. Kriz durumlarında sözcünün güvenilir olması, kamuoyunun söylentilere fırsat verilmeyecek şekilde düzenli bilgilendirilmesi de kritik öneme sahiptir. İyi planlanmış afet iletişimi panik yaratmaz ve dayanışmayı da güçlendirir.
Hemen hemen her depremde felaket senaryoları, komplo teorileri, sahte uzmanların başarılı tahminleri ile ilgili haberleri hem sosyal medyada hem de televizyonlarda görmek mümkün. Aslında bu da afet dönemlerinin dezenformasyona uygun ortam yarattığını gösteriyor. Belirsizlik ve bilgi boşluğu hızlı bir şekilde söylenti ya da duyguları yatıştıran yanlış bilgi ile doldurulmaya çalışılıyor. Çelişkili bilgiler, çatışma yaratan iddialar ise afet durumunda bile gerilimi körükleyerek kutuplaşmaya yol açabiliyor. Bilgi boşluğu ve dezenformasyonla mücadele etmek için toplumu hazırlamak, eğitmek ve bilinçlendirmek gerekiyor. İçinde olduğumuz dönemde teknoloji ve iletişimdeki ilerleme, erken uyarı sistemlerinde, afet anında hayatta kalmak konusunda kullanılabilir, halkı bilinçlendirme ve hızlı müdahale edilmesini sağlama konularında yeni fırsatlar yaratabilir.
Deprem gibi afetlere karşı hazırlıklı olmak deprem çantası hazırlamak, eşyaları sabitlemek ya da binaları sağlamlaştırmak gibi yollarla deprem dirençli kentler, binalar, evler yapmayı gerektiriyor. Tabi bunlar yeterli olmuyor, bu fiziksel hazırlıklar ile birlikte iletişim de önem taşıyor. Deprem riski yüksek ülkeler arasında bulunan ülkemizde deprem kader olabilir ancak bilgiden kaynaklı kaos ve kriz yaşamak kader olmamalı. Dayanıklı binalar kadar dayanıklı bir bilgi ve iletişim sistemine ihtiyacımız olduğu açık ve net görülüyor.
Artık sadece dirençli kentleri ve dayanıklı binaları değil, doğru bilgiye dayalı bilinçli bir toplumu da inşa etmenin zamanıdır.
