Plastik bilimcilerin mikroplastik dediği küçük parçalar her yerde. Denizin dibine oturuyorlar, sahil kumuna karışıyorlar ve rüzgârda esiyorlar.
Geçen Ekim ayında, insanların istemeden ne kadar plastik tüketebileceğini araştırmak için bir pilot çalışmaya katılan sekiz kişiden alınan dışkı örneklerinde mikroplastikler bulunuyor.
Mikroplastik parçacıklar, beş milimetreden daha küçük herhangi bir plastik parçalarıdır. Ancak çoğu çok daha küçüktür ve sadece mikroskop altında görülebiliyor.
Çalışma, içecekler, tuz, deniz ürünleri, şeker, alkol ve balda bulunan mikroplastiklerle ilgili mevcut araştırmaları gözden geçiryor. Çalışma, bir kişinin bu öğelerin her birini bir yılda ne sıklıkla yiyebileceğini hesaplamak için ABD Tarım Bakanlığı'nın önerilerine bakıyor. Şu anda, gıdalardaki mikroplastikler üzerine yapılan mevcut araştırmalar, ortalama bir kişi tarafından tüketilen kalorinin yüzde 15'ini temsil ediyor.
Sağlığa etkileri neler?
Peki plastiğe bir kez vücudunuza girdiğinde ne olur? Kan dolaşımına giriyor mu? Midenize batıyor mu? Yoksa zarar vermeden basitçe atılıyor mu?
Bilim insanları, bir vücudun tolere edebileceği mikroplastik miktarından veya ne kadar zarar verdiklerinden hala tam olarak emin değiller. 2017'de Londra'dayapılan bir araştırma , zamanla plastik yutmanın kümülatif etkisinin toksik olabileceğini öne sürüyor.
Farklı plastik türleri, değişen toksik özelliklere sahiptir. Bazıları klor gibi toksik kimyasallarla yapılırken diğerleri çevrede bulunan kurşun gibi az miktarda kimyasalları toplıyor. Zamanla bu toksinlerin birikmesi bağışıklık sistemini etkiliyor.
Araştırmacılar, mikroplastiklerle kirlenmiş deniz ürünleri yemenin etkisine baktıklarında birikmiş plastiğin bağışıklık sistemine zarar verebileceğini ve bağırsak dengesini bozabileceğini düşünüyorlar.
Araştırmacılar mikroplastiklerin parçalar, topaklar, boncuklar, lifler ve film şeklinde geldiğini hatırlamanın önemli olduğunu söylüyor. Yüzlerce farklı kimyasal katkı maddesi ile bir dizi farklı malzemeden yapılıyor. Bu nedenle mikroplastikleri “birden çok kişiliğe” sahip olarak tanımlanıyor. Bazıları toksik kimyasallar barındırabilirken, diğerleri bakteri ve parazitler için uygun vektörler olabiliyor.
Kaynak: Gıda Hattı
